Zbigniew Seifert (1946 - 1979) - postać niezwykła w polskim jazzie. Żył niespełna 33 lata. Pomimo skromnego dorobku muzycznego, jego wartość artystyczna do dziś dzień wprawia w podziw. Na młodych zaś twórcach pozostawia wyraźny ślad. Joachim Ernst Berendt powiedział: Zbigniew Seifert (...) należy do grona muzyków, dzięki którym o jazzie polskim mówi się w świecie tak wiele dobrego.
Z urodzenia Krakowianin. Z tym miastem związany był niemal całe swoje życie. W Krakowie uczęszczał do Podstawowej Szkoły Muzycznej, Liceum Muzycznego, gdzie miał okazję kształcić swoje umiejętności pod okiem wybitnego skrzypka - pedagoga prof. Stanisława Tawroszewicza. Zbyszek kontynuował swoją edukację w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie również w klasie Tawroszewicza. W Liceum zaczęła się jego pasja do muzyki jazzowej, z którą postanowił związać się na całe życie. W Liceum Muzycznym Seifert zaczął grać na saksofonie altowym. W latach 1966-1970 uczęszczał do Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie, także do klasy prof. Stanisława Tawroszewicza. Równolegle gra jazz na saksofonie altowym.
Saksofon był jego naturalnym wyborem, gdyż od początku fascynował się muzyką Johna Coltrane’a. Mniej więcej w tym samym czasie założył swój kwartet - Kwartet Zbigniewa Seiferta - w skład którego wchodzili: Jan Jarczyk - p, Jan Gonciarczyk - b oraz Janusz Stefański - dr. Od początku byli bezkompromisowi i bardzo odważni w swoich artystycznych dążeniach.
Więcej
W 1968 roku Kwartetem Zbigniewa Seiferta zainteresował się Tomasz Stańko. Pod koniec lat 60-tych Kwartet Zbigniewa Seiferta oraz nowo powstały Kwintet Tomasza Stańki działały równolegle, jednak wkrótce okazało się, że popularność Kwintetu nie pozwala na działalność obu zespołów. Przez 5 lat (1968 - 1973) Kwintet Tomasza Stańki w składzie: Tomasz Stańko - tr, Zbigniew Seifert - sax, vn, Janusz Muniak - ts, Bronisław Suchanek - b oraz Janusz Stefański - dr, był środkowoeuropejską wizytówką freejazzu.
Więcej
Seifert będąc w Polsce nagrywał również dla Studia Jazzowego Polskiego Radia, którego szefem był Jan Ptaszyn Wróblewski. Obecność członków Kwintetu Stańki w SJPR przypada na tzw. złoty okres zespołu.
Więcej
Po rozwiązaniu Kwintetu Stańki w 1973 roku Seifert przenosi się do Niemiec gdzie od razu rozpoczyna współpracę z zespołem Hansa Kollera w grupie Free Sound. Była to odskocznia od awangardowej i niezwykle wymagającej muzyki freejazzu w zespole Stańki.
Więcej
Zbigniew Seifert osiąga moment przełomu – z uznanego sidemana staje się w pełni samodzielnym artystą. Coraz częściej występuje z gwiazdami europejskiego jazzu, ale to nagranie pierwszych autorskich płyt potwierdza jego pozycję jako jednego z najbardziej oryginalnych skrzypków w historii jazzu.
Więcej
Apogeum popularności Zbigniewa Seiferta przypada na moment, gdy podpisuje wyłączny kontrakt z amerykańską wytwórnią Capitol Records na nagranie dwóch autorskich płyt – Zbigniew Seifert oraz Passion – dzięki staraniom holenderskiego flecisty Chrisa Hinze.
WięcejOd 1976 roku Zbigniew Seifert zmagał się – z przerwami – z nawrotami choroby nowotworowej. Początkowo niegroźnie wyglądająca narośl wydawała się jedynie chwilowym problemem zdrowotnym, jednak z czasem choroba zaczęła postępować coraz szybciej.
Więcej